De Bijbel is geen gemakkelijk boek. Velen begonnen er ooit in, maar liepen ergens halverwege Leviticus vast. Bij anderen staat het stof te verzamelen in een of andere kast. Het Boek der boeken verdient beter, maar Bijbels leesplezier lijkt ver weg.
Nadine ontdekt hoe de vork aan de steel zit.
Nadines afkomst heeft onverwachte gevolgen voor haar zoon.
De Bijbelleesavond neemt een verrassende wending. De stamboom van Jezus lokt emotionele reacties uit.
In het vervolg op "Jezus' stamboom doet stof opwaaien (1)" ontdekt Nadine geheimen uit het verleden.
In dit eerste verhaal wordt een poging ondernomen om het geslachtsregister van Jezus uit het evangelie van Mattheüs te lezen. Niet iedereen is overtuigd van het nut daarvan. Dus wat zal het worden? Zal het geslachtsregister gelezen worden of niet? Welke gevolgen zal dat relationeel hebben?
De titel zegt alles.
Ik hou van ze allebei. Ik wil met ze praten, maar ze zijn er niet. Ik ben er ook niet. Ik ga naar binnen en verstop me tussen de kast en de muur. Ik eet vier perziken. Het sap loopt langs mijn mondhoeken en drupt op de grond. De stenen doe ik in de verkreukelde papieren zak. De laatste, meest gekneusde perzik leg ik boven op de kast, naast de vaas met zonnebloempjes. Kahlil komt binnen. Hij vraagt waar ik blijf. Ik zeg niets. Hij heeft het over een opblaasboot. Hij pletst dichterbij, strompelt onhandig omwille van de zwemvliezen en laat bijna zijn telefoon vallen. Hij vraagt wat er scheelt, waarom ik ben weggelopen. Hij legt zijn hand voorzichtig op de zonnebloem. Zijn smartphone gaat af. Hij neemt op en zwijgt. Hij huilt. Hij kijkt me aan en zegt: Rachid is …
Pesjawar. Pakistan. Ik ben er niet, maar mijn tatoeage wel. Ik verstop ze tussen de kast en de muur. Voor de kast ligt een handgeknoopt, Perzisch tapijt. Bovenop heb ik de laatste perzik gelegd, naast de vaas met gele bloemen. De vaas, realiseer ik mij plots, heb ik daar gezet om de aandacht af te leiden. Kahlil zal zich vast afvragen waarom de perzik en de vaas bij elkaar horen. Buiten roept een muezzin nerveus op tot gebed. Ik verdwijn tussen de kast met fijnmazige deuren en de olijfkleurige muur.
Reinaert de Vos en Jan Konijn waren de meest onwaarschijnlijke vriendjes in het Grote Bos. Ze vertrouwden elkaar blindelings. Op een dag was Jan op bezoek bij Reinaert. Er lag iets op zijn maag.
Bijbelwijzer is niet zomaar een literaire blog en zelfs niet zomaar een Bijbelblog. Het is mijn antwoord op het toenemende Bijbelanalfabetisme zowel onder gelovigen als onder ongelovigen. Bij velen staat de Bijbel ergens in een kast stof te verzamelen en anderen vinden het lezen van één vers per dag wel voldoende. Een boek als de Bijbel verdient beter.
Deze blog is voor degenen die de Bijbel serieus willen lezen. Misschien ben je er ooit in begonnen, maar liep je ergens halverwege Leviticus vast. Misschien begreep je weinig van wat je las. Ik geloof dat je de Bijbel moet leren lezen. Hoe beter je de Bijbel leest, hoe meer plezier je erin zult hebben en hoe beter je de Bijbel zult lezen. Bij mij is het zo gegaan.
Deze blog wil je via verhalen laten nadenken over hoe je de Bijbel leest en over hoe je de Bijbel beter leert lezen. Elk stukje heeft als doel dat de lezer na afloop iets beter gewapend is om de Bijbel beter te begrijpen.
(foto hiernaast: een beperkte blik op mijn boekenkast met enkele hulpmiddelen om de Bijbel beter te begrijpen)