In dit eerste verhaal wordt een poging ondernomen om het geslachtsregister van Jezus uit het evangelie van Mattheüs te lezen. Niet iedereen is overtuigd van het nut daarvan. Dus wat zal het worden? Zal het geslachtsregister gelezen worden of niet? Welke gevolgen zal dat relationeel hebben?
***
“Negentien functies?”
“Negentien, ik zweer het je. Negentien.”
“Dat geloof ik niet. Dat een geslachtsregister één functie heeft, daar kan ik inkomen, maar negentien? Jij gaat altijd veel te diep op die dingen in.”
***
Een half uur eerder had de eerste Bijbelleesavond bij Nico een aanvang genomen. De koffie en de thee waren uitgeschonken, de koekjes waren aangeboden en de Bijbels lagen opengeslagen. Nico keek de kring rond. Ze waren er allemaal, de usual suspects. Joke, Roger, Gudrun, Naömi, Patrick en Nadine. Niemand had na zijn rondvraag afgelopen zondag afgebeld, zelfs niet met Bijbelse excuses. Niemand had zich vijf span ossen aangeschaft, niemand moest zijn grond gaan inspecteren en zelfs Nadine had het niet gewaagd om op het laatste moment nog een huwelijk in de steigers te zetten.
“Dus,” zei Nico. “Mattheüs hoofdstuk 1. De eerste verzen zijn een geslachtsregister. Overslaan?”
Uit de groep klonk instemmend gegrom. Ze wilden de Bijbel wel lezen, maar er waren grenzen.
“Ik zou ze toch graag lezen,” zei Patrick en hij zette zijn bril af. “Je weet nooit.”
“Je weet nooit wat?” zei Joke quasi agressief. Ze had haar trui van merinowol aan, met dwarse strepen in pasteltinten, vooral paars en blauw. Het had de neiging naar boven te kruipen en ze trok hem strak.
“Mattheüs begint ermee. Het moet toch enige waarde hebben?” antwoordde Patrick bedaard.
“In de eerste brief aan Timotheüs," zei Joke bits, "staat toch dat we ons niet moeten bezighouden met geslachtsregisters? Of niet soms?” Haar blonde staartje zwiepte heen en weer. “En als ik mij niet vergis staat in de brief aan Titus precies hetzelfde, dus stel ik voor om gewoon te beginnen bij vers 18, iedereen akkoord?”
Het bleef stil. Gudrun keek Naömi aan, Roger bestudeerde het behangpapier dat plots zijn belangstelling had en Nadine prutste wat aan haar Bijbel. Nico brak het koude zweet uit. Hij moest iets zeggen voor het helemaal uit de hand liep.
“Joke,” zei hij. “Joke, ik begrijp dat je die namen wat saai vindt, dat vind ik ook en …”
“Saai? Ik vind het ronduit verkeerd! Als we al gaan beginnen met niet te doen wat de Bijbel met zoveel woorden zegt, dan …”
“Ik begrijp je, Joke,” zei Nico, maar toch … Misschien heeft Patrick een punt?”
Joke sloeg haar blik vast in Nico’s ogen. Sinds ze wist dat hij zijn vrouw aan kanker had verloren, kon hij in haar ogen niets verkeerds doen.
“Laat het hem gewoon uitleggen,” zei Nico. “En dan zien we wel wat we doen, hé Joke?”
Joke knikte. De olifant verliet de porseleinwinkel en Rogers belangstelling voor het behang verdween als sneeuw voor de zon.
“Ik denk,” zei Patrick, “dat we het gedeelte uit Timotheüs dat Joke aanhaalt gewoon eerst eens moeten lezen, ok?”
Uit de groep klonk weer gegrom, dit keer iets minder afwijzend. Patrick las de passage voor en Joke volgde in haar roze, kalfslederen Women’s Bible. Hij zou haar niets wijsmaken. De rest luisterde.
“Ik denk niet,” zei Patrick nadat hij gelezen had, “dat Paulus het hier heeft over de geslachtsregisters uit de Bijbel, want hij gebruikt die zelf om zijn afkomst aan de Korinthiërs te bewijzen. Paulus heeft het hier over een andere leer, een valse leer, waar eindeloze geslachtsregisters alleen maar tot onenigheid leiden. Bovendien …”
“Bovendien wat?” snerpte Joke die het niet meer kon aanhoren.
Patrick behield zijn zelfbeheersing en antwoordde kalm.
“Bovendien schrijft Paulus aan Timotheüs ook dat elk Schriftwoord Gods Woord is en daarom nuttig is om te onderwijzen, op te voeden, te bemoedigen enzomeer. En nu is mijn vraag aan jou, Joke: is het geslachtsregister in Mattheüs volgens jou een Schriftwoord of niet?”
Lees het tweede deel hier.
Voor de Bijbelse achtergrond bij dit verhaal: klik hier.
Reactie plaatsen
Reacties