In het vervolg op "Jezus' stamboom doet stof opwaaien (1)" ontdekt Nadine geheimen uit het verleden.
***
Nadine was op bezoek bij haar ouders, allebei prille tachtigers. Ze hadden net een stukje taart gegeten en koffie gedronken toen haar moeder opstond en even later met een schoendoos terugkwam. Ze zette ze op tafel, naast doos waar de taart had ingezeten.
“Dit is voor u,” zei ze. “Bekijk het ne keer als ge tijd hebt.”
“Wat zit erin?”
“Gewoon. Doodsprentjes,” antwoordde haar vader, “en trouwbrieven, geboortekaartjes, foto’s van vroeger. Niets speciaals, maar misschien vindt ge sommige dingen het houden waard. Wilt ge nog wat koffie?”
Zonder op een antwoord te wachten, schonk haar vader voor iedereen nog een kopje in. Ondertussen nam haar moeder zo onopvallend mogelijk iets uit de zak van haar voorschoot en schoof het Nadine toe. Er stonden bloemetjes op het kaartje en het leek oud.
“Wat is dat?” vroeg Nadine.
“Jullie geboortekaartje," antwoordde haar moeder. "Het originele.”
Nadine wist uit de canonieke geschiedenis van haar familie dat er wat discussie was geweest of ze de naam van haar doodgeboren tweelingbroertje op het kaartje moesten zetten of niet. Ze draaide het geboortekaartje om. “Jurgen,” las ze. Er stond een kruisje naast zijn naam.
“Waarom hebben jullie dit kaartje nooit laten drukken?”
“Och ja,” zei Nadines moeder. “In die tijd was dat zo. De bladzijde omslaan en voort met ‘t leven.”
Nadine bekeek het kaartje nog eens goed. Er was een naam die ze niet kon thuisbrengen, de peter van Jurgen.
“Wie is Charles de Lalaing van Montigny?” vroeg ze.
Het bleef stil. Haar moeder tastte naar de hand van haar vader. Ze kneep erin en zuchtte.
"Ik wist dat ge dat zoudt vragen," zei ze toen. "Het moest mij al lang van het hart, maar het was nooit het goeie moment, maar nu er misschien kleinkinderen komen... Het is tijd."
Lees het derde deel hier.
Voor de Bijbelse achtergrond bij dit verhaal: klik hier.
Reactie plaatsen
Reacties